|
|
+ نویسنده v.fotros در شنبه نهم اسفند ۱۳۹۹ |
آمدن امان نامه حضرت ابوالفضل(ع) در عصر تاسوعا ای امام عصر حاضر حجّت پروردگار ماسواللهه ولیّ ، حیّ کردگار انتظارون قویمیوب دیلّره آرام و شکیب قلبلردن شوق دیدارون آلوب صبر و قرار ابر غیبتده قالوب تا آفتاب طلعتون بو ایشیق گوندوز اولور اهل وفایه تیره تار منتظردور شیعه امر قادر قهّاریله یادگار حیدر کرّار چکسون ذوالفقار جور و ظلمیله دولوبدور یِر خدایا اذن وئر خَتم وئرسون جور و ظلمه خاتم هشت و چهار منتظِر آرام اولماز منتظِر دوتماز قرار تاپمیوب تا خاتمه بو طول تاپموش انتظار آغلاروق بیز گاه گاه امّا او آغلار صبح و شام گُل یوزی گولمز یقین گر گلسه هر گون یوز بهار گه باخار احوال اسلامه یانار دلدن او شاه گه سالار جدّی حسینی یاده آغلا زار زار عرض ائدر دشت بلاده اولمادوم جدّا سنه اکبر و عبّاس تک تا ایلییدیم جان نثار یاده سالدوقجا سنون جدّا سوسوز جان وئرماقون چشمۀ چشمیندن اشکیم شطّ[1] و جیحون[2] تک آخار آلمیشام سو ایچمماق درسین عمون عبّاسیدن ایچمرم خوش حالیله دنیاده آب خوشگوار او سالوب یاده سوسوز قیزلاریوی سو ایچمدی منده سالدوقجا او حالی یاده اولّام اشکبار ای هامی عالم فدا بیر ایله کان[3] همّته بو وفا دنیاده بیر عبّاسه اولموش انحصار گوهر گنج ادبدور درّ دریای حیا اوج همّتده همادور ماه گردون وقار سوز یتوشدی بیر محلّه وار یری عرض ایلیم شمّۀ مهر و فاسیندن به وجه اختصار قارداشین یالقوزلیاندا کربلاده کوفیان دوره سین دشمن آلاندا هر طرفدن چون حصار بیر نمایش وئردی قویدی عالمی مبهوت و مات بیر وفا گوستردی حیران قالدی فکر روزگار ساچسا همّت پرچمین زیبنده دور محشر گونی ایلسه صاحب لوای حمد[4] اونیله افتخار اولدی اول محصور شاهه بیر گوزل حصن[5] حصین[6] قویمادی بیر ذرّه دوشسون خوفه اطفال صغار قیزلار آسودیدی امّا خوف و وحشتدن قوشون قورخودان یاتمازدی دشمن وار سوزومده اعتبار نعشی اوسته شه مگر بو کلمه نی ذکر ائتمدی؟ ایندی قارداش یاتمیان گوزلر داخی راحت یاتار روز تاسوعا یاخونلاشموشدی گون ائتسون غروب همّت عبّاس امّا اولدی گون تک آشکار خُلد[7] اعلاده اوغولوای سسلینده فاطمه امر قتل ، حتمی اولاندا باشلاناندا کارزار شمر اولوب اول شقی بو آدلانوب اوّل سعید او توکوب ثاراللهی بو ایلدی ایثار ثار[8] او گتوردی الده بیر فرمان حسینون قتلینه بو حسینون شمع عشقینده یانوب پروانه وار او خیال ائتدی آییرسون شاهدن سردارینی بو دئدی عبد ایلمز ترک رکاب شهریار گر قلم قولدان قلم امدا تاپسا«شأنیا»[9] بو مفصّل مطلبی نظمیله اجمالاً یازار عصر تاسوعا قریب شام عاشورائیدی چخدی لشکردن کناره شمر شوم نابکار یوز دوتوب سمت سپاه شاده دینه دادیله سسلدی «أَینَ بنو أُختی؟»[10] سوزون ایتدی کرار بولدی شمرین مقصدین پور رشید مرتضی باشینی سالدی اشاقه با کمال انکسار شاه دین یوز دوتدی عبّاسه بویوردی یا أَخا شمر ذی الجوشن سیزی سسلور گورون نه قصدی وار؟ ایلدی عبّاس فوراً امر شاهه امتثال خارج اولدی خیمه لردن مرتضایه یادگار یوز دوتوب اکراهیله شمره دئدی قصدون ندی؟ وئردی عبّاسه بو طرزیله جواب اول کین شعار هم قبیلم دور آنان سن قتله یتسن تا وارام اوز قبیلم ایچره اولّام بو عملدن شرمسار گئت گوتور قارداشلارون گَل ملحق اول بو لشکره اول سپه سالار لشکر واردی سنده اقتدار هر ریاست ایسته سن وار سویسن هر بیر منصب آل سر سپه حتّی سنه اوز شغلون ایلر وا گذار آلمیشام کتباً امیریمندن امان نامه سنه یوخ تعرّض سیزلره گر اولسا هر شهر و دیار تا ایشیتدی بو سوزی پور غیور مرتضی تیتردی اعضاسی اولدی طبعینه چوخ ناگوار سویلدی ای بی حیا دنیاده عار اولسون سنه شرم ائدورسن اوز آنامدان ایتمیسن زهرادن عار فاطمه اوغلون قویوم یالقوز گلوم سردار ئولوم؟ یوخ بو منصبده شرافت ، وار مذلّت زینهار نه امان نامه نه منصب نه ریاست نه جلال بیر گونوم اولسا حسین سیز عالم اولسون تار و مار سن خیال ائتمه حسینه قارداشام سر لشکرم بیر غلامم گر قبول ائتسه بو شاه تاجدار طول وئرمه صحبته قورخار حسینون قیزلاری خیمه لردن گورموسن زهرا قیزی زینب باخار فکریمه بیر سوز گلور نوعاً چوخ استبعادی[11] یوخ تا خیمده بو خبر نشر اولدی تاپدی انتشار شمر عبّاسیله میداندا ائدنده گفتگو خیمه لرده زینبه یوز وئردی حال انکسار یوز دوتوب درگاه حقّه یادگار فاطمه عرض ائدوب ای دادگر ای مهربان پروردگار قارداشیم عبّاسی آیا بس آنام امّ البنین بسلموب اولسون حسینه بیر بئله موقعده یار شمر آییرسا بیربیریندن بو ایکی قارداشیمی وای منه اولّام یقیناً تا وارام دنیاده خوار شمر گوردی ایلمز عبّاسه افسانه اثر شاهباز اوج همّت کرکسه اولماز شکار او قیتدی لشکره عبّاس خجلتدن ولی شرم ائدردی بیرده سمت خیمیه ائتسون گذار شه توجّه ائتدی لطفاً با وفا سردارینه گوردی عبّاسه وئرور دنیای دون بی حد فشار آز قالور ئولسون خجالتدن او غیرت معدنی ایلدی احضار حضوره قیلدی رأفت بی شمار هر سوزی گرچه امامون قولیجه اولماز دئماخ وار ولی شهرت بو سوزده منده ائتمم استتار ایتدی فرمایش ابوالفضله غریب کربلا میلون اولسا گیتمگه قارداش واروندی اختیار بولمورم بو سوز ابوالفضله نقدر ائتدی اثر دوشدی توپراقه قدوم شاهه اولدی خاکسار عرض ائدوب مولا قاپوندان قوما بیر عبدم ذلیل اولماسام قابل ، قبول ایله واریمدی اعتذار سیّدی سنسیز حیاتی نیلورم دنیاده من خوش دگل سندن صورا عمر اولسا گیرم صدهزار فرض ائله من بیر غلامم شاهزاده اکبره تا ائدوم احراره بیله بندلیقدان افتخار وئرماقا پایانه اوز پیمانیمی خوشخوانیله ایسترم توفیق حقدن عهدیم اولسون استوار خالقیم قیلسون عطا سالم بدن آسوده دل دلنشین اولسون سوزوم چون شعر «شأنی» آبدار مایلم بیر اربعین اوچ اکبر آدلی نوحه خوان اتّفاقیله نصیب اولسون او شش گوشه مزار «شأنی(ره)»[12]
[1] - رود بزرگ که وارد دریا شود. [2] - رود ، رودخانه – رودی در شام. [3] - معدن. [4] - جمعی از اصحاب رسول خدا روایت میکنند که: [5] - دژ ، قلعه. [6] - محکم . استوار. استوار که کس بر وی قادر نباشد. [7] - همیشه ماندن – بهشت. [8] - ثار : خون. [9] - مرحوم شأنی ، شاعر این شعر. [10] - کجایند فرزندان خواهرم؟ [11] - بعید دانستن ، دور از قبول . [12] - برای مشاهده متن کامل شعر به دیوان «شأنی(ره)» مراجعه فرمایید. برچسبها: حضرت ابوالفضل, امام حسین, امان نامه, شأنی |
|
لطفا جهت حمایت از ثامن تم ؛ لینک و لوگوی ما را از قالب حذف نفرمایید...
 |